قرص کلاتوور: زمان مصرف، نحوه استفاده و عوارض آن

موارد استفاده قرص کلاتوور 

کلاتوور برای جلوگیری از تشکیل لخته استفاده می شود، لخته ای که در اثر بعضی از بی نظمی های قلبی یا بعد از جراحی زانو یا لگن به وجود می آید. همچنین برای درمان لخته ی خون (مانند ترومبوز ورید های عمقی یا آمبولی ریوی) و جلوگیری از تشکیل مجدد لخته استفاده می شود. ریواروکسابان یک داروی ضد لخته بوده که نوعی پروتئین انعقادی خاصی را مسدود می کند. پیشنهاد میکنیم در این قسمت اطلاعات بیشتری در رابطه با آمبولی ریوی کسب کنید.

۱. پیشگیری از سکته مغزی: در بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی (آریتمی قلبی)

۲. درمان ترومبوز ورید عمقی (DVT): لخته خون در وریدهای عمقی پا

۳. درمان آمبولی ریه (PE): لخته خون در عروق ریوی

۴. پیشگیری پس از جراحی: تعویض مفصل ران یا زانو

۵. کاهش خطر حمله قلبی: در بیماران عروق کرونر (همراه با آسپرین)

نحوه مصرف قرص کلاتوور

توجه داشته باشید که میزان مصرف این قرص می بایست توسط پزشک متخصص و بر اساس شدت بیماری شما تجویز شود. از مصرف خودسرانه ی دارو بر اساس اطلاعات وب سایت ها جدا خودداری کنید.

بهترین زمان مصرف کلاتوور

✅ دوز ۱۵ و ۲۰ میلی‌گرم: همراه با وعده غذایی اصلی (ترجیحاً شام) مصرف شوند تا جذب کامل داشته باشند.

✅ دوز ۲.۵ و ۱۰ میلی‌گرم: با غذا یا بدون غذا

✅ ساعت مشخص: هر روز در یک ساعت ثابت مصرف کنید.

✅ غذای پرچرب: جذب قرص ۲۰ میلی‌گرمی را بهبود می‌بخشد.

• قرص ریواروکسابان خوراکی را به گونه ای که پزشکان توصیه کرده مصرف کنید. اگر از این دارو برای جلوگیری از ایجاد لخته بعد از جراحی زانو یا لگن استفاده میکنید، معمولا مقدار مصرف روزی یک بار میباشد. اگر از این دارو برای جلوگیری از سکته ی مغزی یا جلوگیری از ایجاد لخته ی خون که ممکن است در اثر بی نظمی قلب به وجود آید استفاده میکنید، مقدار مصرف روزی یک بار همراه با وعده ی شبانه می باشد. اگر از کلاتوور برای درمان لخته ی خون استفاده می کنید، مقدار مصرفی روزی دو بار در سه هفته ی اول، و بعد از آن روزی یک بار میباشد. مراقب باشید که از دستور پزشکتان پیروی میکنید. مقدار مصرف دارو را افزایش ندهید، بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید و بدون توصیه ی پزشک خودتان دارو را قطع نکنید.

• ممکن است قرص های 10 میلی گرمی کلاتوور همراه با یا بدون غذا مصرف شود. قرص های 15 میلی گرمی باید همراه با غذا مصرف شوند. اگر در مورد مصرف کلاتوور هر سوالی برای شما ایجاد شد، از پزشک یا داروساز خود بپرسید.

• اگر نمی توانید دارو را ببلعید، قرص را خرد کنید و همراه با آب سیب بخورید. این کار را فقط برای مصرف همان لحظه انجام دهید.

• اگر شما از طریق لوله ی وارد شده به معده قرص را مصرف میکنید، از پزشک خود بپرسید که چگونه این کار را انجام دهید.

• مقدار و طول درمان شما برپایه ی شرایط پزشکی و پاسخ شما به درمان میباشد.

• قرص کلاتوور را منظم مصرف کنید تا بهترین اثر درمانی را داشته باشد. برای یادآوری بهتر، دارو را هر روز سر ساعت منظمی مصرف کنید.

فراموشی دوز

-مصرف یک‌بار در روز: به محض یادآوری در همان روز بخورید. اگر روز بعد یادتان آمد، آن دوز را نخورید.

-مصرف دوبار در روز (۱۵ میلی‌گرم): می‌توانید هر دو قرص را همزمان بخورید.

-هرگز دوز دوبل نخورید اگر زمان دوز بعدی نزدیک است.

عوارض قرص کلاتوور

این دارو دارای برخی عوارض جانبی است. کبودی و خونریزی‌های خفیف در مواردی ممکن است اتفاق افتد. درصورتی‌که این علائم تشدید شد باید به پزشک مراجعه شود. باید همواره به خاطر داشت که پزشک این دارو را برای بهره‌مندی از فواید آن تجویز می‌کند و در بسیاری از افراد مصرف این دارو با هیچ‌گونه عوارض جانبی همراه نیست.

در صورت تأثیر دارو بر روند انعقاد خون این دارو ممکن موجب خونریزی در فرد گردد. در صورت مشاهده علائم خونریزی شدید از قبیل درد و ورم غیرطبیعی، احساس خارش، خونریزی طولانی لثه، خونریزی دائم و موقت بینی، قاعدگی‌های دردناک و طولانی، سیاه یا صورتی بودن رنگ ادرار، استفراغ خونی، سردرد شدید، سرگیجه، احساس ضعف و خستگی، مدفوع خونی و سیاه و مشکل در بلع غذا باید به پزشک مراجعه کرد.

عوارض قرص پروپرانولول چیست

موارد منع مصرف

❌ حساسیت به ریواروکسابان

❌ خونریزی فعال

❌ بارداری و شیردهی

❌ نارسایی شدید کبدی یا کلیوی

❌ مصرف همزمان با سایر ضدانعقادها (بدون نظر پزشک)

مزایای کلاتوور نسبت به وارفارین

احتیاط ها درباره داروی کلاتوور

• قبل از مصرف ریواروکسابان، اگر به این دارو یا هر داروی دیگر حساسیت دارید، به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.
• این دارو می تواند حاوی عناصر غیرفعالی باشد که میتوانند سبب واکنش های حساسیتی یا مشکلات دیگری شوند. با داروساز خود برای اطلاعات بیشتر صحبت کنید.
• قبل از استفاده از این دارو، سابقه ی پزشکیتان را به پرشک خود بگویید، مخوصا اگر دچار بیماری کبدی، بیماری کلیوی، مشکلات خونریزی دهنده (مانند خونریزی دستگاه گوارشی، خونریزی مغزی)، سکته مغزی، جراحی یا جراحت اخیر، بیماری های خونی (مانند کم خونی، هموفیلی، ترومبوسیتوپنی)، مشکل خاص چشمی، مشکلات ارثی آنزیمی (مانند عدم تحمل گالاکتوز، کمبود لاکتاز، مشکلات متابولیسم گلوکز و گالاکتوز) هستید.
• مهم است که به پزشک یا دندان پزشک خود بگویید که از ریواروکسابان استفاده میکنید. قبل از جراحی یا هر گونه اقدام پزشکی یا دندان پزشکی دیگر، به پزشک یا دندان پزشک خود بگویید که از این دارو استفاده میکنید.
• این دارو ممکن است باعث خونریزی معده شود. استفاده ی روزانه از الکل در طی استفاده از این دارو، خطر خونریزی ار معده را افزایش میدهد. استفاده از الکل را محدود کنید. از پزشک یا داروساز خود بپرسید که تا چه اندازه مصرف الکل برای شما بی خطر است.
• این دارو می تواند باعث ایجاد خونریزی شود. برای کاهش احتمال برش، کبودی یا جراحت از وسایل تیز و برنده مانند ریش تراش یا ناخن گیر با احتیاط استفاده کنید. برای تراشیدن ریش خود از ماشین برقی و برای مسواک زدن از مسواک نرم استفاده کنید. از فعالیت هایی مانند ورزش های درگیرانه اجتناب کنید. اگر دچار جراحت شدید، مخصوصا اگر دچار ضربه به سر شدید، سریعا با پزشک خود تماس بگیرید. پزشکتان شما را به دلیل امکان به وجود آمدن خونریزی مخفی که میتواند خطرناک باشد ارزیابی و معاینه میکند.

تداخلات دارویی 

تداخلات دارویی ممکن است عملکرد دارو را تغییر دهد یا خطر به وجود آمدن عوارض جانبی خطرناک آن را افزایش دهد.

این مقاله شامل تمام تداخلات احتمالی دارو نمی باشد. لیست کاملی از تمام داروهایی که مصرف می کنید تهیه کنید (شامل تمام داروهای بدون نسخه و تجویزی و داروهای گیاهی) و آن را به پزشک خود ارائه دهید. بدون تایید پزشکتان دارو را شروع یا تمام نکنید یا مقدار مصرفی آن را تغییر ندهید.

-بعضی از داروهایی که می توانند با این دارو تداخل داشته باشند شامل: میفه پریستون، بعضی از داروهای ضد افسردگی (مانند فلوکستین و ونلافکسین) می باشند.

-داروهای دیگر می توانند در دفع ریواروکسابان تاثیر بگذارند، همچنین میتوانند روی عملکرد این دارو تاثرگذار باشند. مثال این داروها:

-کوبیسیستانت، کانیواپتان، بعضی از داروهای ضد قارچی (مانند ایتراکونازول، کتوکونازول، پاساکونازول)، ریفامپین، داروهای HIV (مانند لوپیناویر، روتیناویر)، داروهای ضد تشنج (مانند پاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال) و بعضی از دیگر داروها.

-در صورت استفاده ی همزمان از آسپرین با این دارو خطر خونریزی در فرد افزایش می یابد. هرچند اگر پزشک شما مقدار کمی آسپرین برای جلوگیری از حمله ی قلبی یا سکته ی مغزی برای شما تجویز کرده است.