متخصص قلب در تهران

درمان فیبریلاسیون دهلیزی

درمان فیبریلاسیون دهلیزی
نوع روش درمان فیبریلاسیون دهلیزی مناسب برای شما بستگی به این موضوع دارد که از بروز این مشکل در بدن شما چه مدتی می گذرد، علائم و مشکلات شما تا چه حد آزاردهنده هستند و علت اصلی بروز این مشکل قلبی برای شما چیست. 

عموما هدف اصلی روش های درمانی برای مشکل فیبریلاسون سه هدف اصلی را دنبال می کنند. این اهداف عبارتند از:

  • ریست کردن ریتم و کنترل کردن ضربان قلب
  • جلوگیری از شکل گیری لخته های خونی
  • کاهش ریسک بروز سکته در بیماران

نوع استراتژی و مسیری که شما و پزشک معالج انتخاب می کنید به فاکتور های مختلفی از قبیل این که آیا مشکلات دیگر قلبی دارید یا خیر بستگی دارد. همچنین باید دید آیا شما می توانید دارو هایی که ریتم قلبی شما را کنترل می کنند را مصرف کنید یا خیر. در برخی از موارد، ممکن است بیمار به درمان هایی تهاجمی تر نیاز باشد، به عنوان مثال روش های درمانی با کاتتر و یا عمل جراحی.

بیماری فیبریلاسیون دهلیزی چیست؟

در برخی افراد، یک اتفاق خاص و یا یک شرایط قبلی نظیر مشکل پر کاری یا کم کاری غده تیروئید می تواند زمینه ساز فیبریلاسیون دهلیز در بدن شود. درمان کردن چنین شرایط و مشکلاتی که باعث بروز مشکل قبلی شده اند نیز می تواند در حل مشکل ریتم قلبی و دهلیزی کمک شایانی کند. اگر علائم این بیماری قلبی برای شما آزاردهنده شده اند و یا در اولین مرحله از فیبریلاسیون خود قرار دارید، احتمال آن وجود دارد که پزشک معالج بخواهد ریتم قلب را ریست کند.

ریست کردن ریتم قلب شما

در شرایط عمومی و ایده آل برای درمان فیبریلاسیون دهلیزی ، ضربان و ریتم قلب به حالت نرمال ریست می شوند. برای رفع مشکل فعلی شما پزشکان شاید بتوانند قلب را ریست کرده و به ریتم همیشگی خود (ریتم سینوسی) برگردانند و برای این کار از روش درمانی خاصی با نام کاردیوورژن (cardioversion) استفاده می کنند. البته تمامی این موارد به مدت زمان ابتلای شما به مشکل فیبریلاسیون و علت اصلی بروز آن بستگی دارند.

انواع کاردیوورژن برای درمان فیبریلاسیون دهلیزی

روش درمانی کاردیوورژن معمولا در رو روش مختلف مورد استفاده قرار می گیرد:

❇ کاردیوورژن الکتریکی

در این روش درمانی مختصر و کوتاه، یک شوک الکتریکی به سمت قلب شما به کمک پارو ها و یا برچسب هایی که بر روی سینه متصل می شوند ارسال می شود. این شوک فعالیت الکتریکی قلب شما را برای لحظه ای متوقف می کند. هنگامی که قلب شما دوباره شروع به کار می کند، امید اصلی این است که به ریتم معمولا و نرمال خود برگردد. برای انجام این کار به شما آرام بخش و دارو های بی حسی تزریق می شود و در نتیجه شما شوک الکتریکی وارد شده بر بدن را احساس نمی کنید. پزشک معالج ممکن است به شما دارو هایی دهد تا به کمک آن بتوان ریتم عادی ساینوس را به قلب خود برگردانید.

عکس کاردیوورژن الکتریکی
کاردیوورژن الکتریکی

❇ کاردیوورژن به کمک مواد دارویی

این نوع از کاردیوورژن از دارو هایی با نام آنتی آریتمیک استفاده می کند تا ریتم عادی و نرمال ساینوس را به قلب شما برگرداند. بسته به وضعیت فعلی قلب شما، پزشک معالج از تزریق این دارو ها و یا استفاده خوراکی آن ها جهت بازگرداندن ریتم طبیعی قلب به بدن استفاده خواهد کرد.

این روش درمانی معمولا در بیمارستان انجام می شود و در حین آن عملکرد و وضعیت قلب شما توسط مانیتور های خاصی بررسی و ارزیابی می شود. اگر ریتم قلبی شما به حالت نرمال برگردد، پزشک معالج معمولا همان دارو های آنتی آریتمیک را تجویز کرده و یا از یک مورد مشابه استفاده می کند تا از عوارض و مشکلات فیبریلاسیون دهلیزی جلوگیری به عمل آورد.

داروهای رقیق کننده قبل از کاردیوورژن

قبل از انجام پروسه کاردیوورژن ممکن است به شما داروهای رقیق کننده خون نظیر وارافارین به مدت چند هفته داده شود تا ریسک ایجاد لخته های خونی و همچنین سکته کم شود. همچنین شما باید تا حداقل ۴ هفته پس از انجام کاردیوورژن از دارو های رقیق کننده خون استفاده کنید تا از شکل گیری لخته های خونی پس از انجام این درمان و حتی زمانی که ریتم قلبی شما به حالت نرمال برگشته است جلوگیری به عمل آید. مگر این که این فاز از مشکل فیبریلاسیون آتریال شما کمتر از ۴۸ ساعت به طول انجامد.

ممکن است تستی با نام اکوکاردیال ترانسسوفاگیل را به شما تجویز کنند که می تواند به پزشک معالج شما اعلام کند که آیا لخته های خونی قلبی ایجاد شده اند یا خیر. شایان ذکر است این تست معمولا قبل از انجام کاردیوورژن صورت می گیرد.

حفظ کردن یک ریتم نرمال قلبی

پس از انجام کاردیوورژن الکتریکی، پزشک معالج شما ممکن است دارو های آنتی آریتمیک را به شما تجویز کند تا از بروز دوباره مشکل فیبریلاسیون دهلیزی جلوگیری به عمل آید. از جمله این دارو ها می توان به موارد زیر اشاره داشت:

  • دوفتیلید
  • فلساینید
  • پروپافنون
  • آمیودارون
  • ساتولال

با این که مواد دارویی بالا می توانند به حفظ ریتم نرمال قلبی شما کمک شایانی کنند، اما احتمال بروز عوارض جانبی مختلفی از قبیل حالت تهوع، سرگیجه و خستگی نیز وجود دارد.

این دارو ها به ندرت منجر به آریتمی های بطنی می شوند. آریتمی بطنی مشکلات ریتمی مرگ باری هستند که در بطن های پایینی قلب شکل می گیرند. ممکن است نیاز به مصرف این دارو ها تا آخر عمر وجود داشته باشد. حتی با وجود مصرف این قبیل مواد دارویی باز هم احتمال شکل گیری فاز های بعدی از مشکل فیبریلاسیون دهلیزی وجود دارد.

کنترل ضربان قلب

ممکن است دارو هایی به شما تجویز شوند که بتوانید به کمک آن ها ضربان قلب خود را کنترل کرده و آن را به ریتم نرمال خود برگردانید. کنترل و مدیریت ضربان قلب می تواند از طریق دارو های مختلفی انجام شود.

دارویی با نام دیجوکسین (digoxin) شاید بتواند ضربان قلب شما را در حین استراحت کنترل کند، اما کارکردی مناسب و مشابه در حالت فعالیت کردن نخواهد داشت. اکثر افراد به دارویی بیشتر و جایگزین نظیر مسدود کننده های کانال کلسیم و یا بتا بلاکر ها نیاز خواهند داشت.

بتا بلاکر ها ممکن است عوارض جانبی خاصی نظیر فشار خون پایین (هایپوتنشن) را برای افراد به وجود آورند. مسدود کننده های کانال کلسیم نیز می توانند منجر به بروز عوارض جانبی مختلف شوند و در صورت داشتن نارسایی قلبی و یا فشار خون پایین باید از مصرف آن ها اجتناب کرد.

پروسه های درمانی کاتتر و عمل جراحی

  • استفاده از تخریب کاتتری جهت جداسازی رگ های ریوی برای درمان فیبریلاسیون دهلیزی
  • تخریب کانال آتریوونتریکیولر (av)

گاهی اوقات مواد دارویی و یا کاردیوورژن برای کنترل فیبریلاسیون دهلیزی نمی تواند اثری مثبت در شرایط بیمار داشته باشد. در این شرایط ممکن است پزشک شما روش درمانی خاصی را پیشنهاد کند تا به وسیله آن بخشی از بافت قلب که منجر به ارسال سیگنال های الکتریکی نا منظم می شود را تخریب کند و ریتم قلبی شما را به حالت نرمال برگرداند. از جمله این روش های درمانی تخریبی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • تخریب کاتتری

برای آن دسته از افرادی که دارای مشکل فیبریلاسیون آرتریال هستند اما قلب آن ها مشکلی نداشته و نرمال است، این شرایط بر اثر محرک های خروجی پر تعداد و سریع ایجاد می شود که به آن نقاط داغ نیز می گویند. این بخش های داغ در واقع سلول های ضربان ساز غیر طبیعی و مشکل ساز هستند که به قدری سریع سیگنال می دهند که دهلیز راست و چپ قلب به جای تپیدن به تعداد کافی و مناسب، سرعت خود را بالا می برد.

در روش درمانی تخریب کاتتر ، یک پزشک معالج لوله باریک و بلندی به نام کاتتر را از طریق کشاله ران شما وارد بدن کرده و به سمت رگ های خونی قلب هدایت می کند. الکترود های نوک کاتتر می توانند از انرژی امواج رادیویی، سرمای شدید (کریوتراپی) یا حرارت برای نابود کردن این نواحی داغ استفاده کنند.

بدین ترتیب بافت های مشکل سازی که سیگنال های نامنظم و پرتعداد را منتشر می کنند نابود شده و شرایط به حالت عادی بر می گردد. این روش درمانی بدون نیاز به استفاده از دارو های مختلف و یا دستگاه های قابل امپلنت، مشکل فیبریلاسیون بیمار را برطرف خواهد کرد.

  • روش درمانی جراحی مارپیچ (Surgical maze procedure)

این روش درمانی مبتنی بر جراحی است که به شکل قلب باز صورت می گیرد. به وسیله لوازم مخصوص جراحی، پزشکان متخصص چندین برش دقیق و هدف مند در ناحیه اتاقک های بالایی قلب ایجاد می کنند تا یک الگو از بافت های آسیب دیده ایجاد کنند.

روش درمانی جراحی مارپیچ
جراحی مارپیچ

از آن جایی که بافت های زخم شده و آسیب دیده حاوی الکتریسیته نیستند، تداخلی بین آن ها با ضربان الکتریکی به وجود می آید که منجر به بروز فیبریلاسیون دهلیزی می شود. رادیوگرافی و یا کریپتوتراپی را نیز می توان جهت ایجاد این بافت ها مورد استفاده قرار داد. همچنین برای تکنیک عمل جراحی مارپیچ یا همان maze تنوع زیادی وجود دارد که پزشکان معالج با توجه به شرایط بیمار یکی از آن ها را انتخاب خواهند کرد.

این روش های درمانی دارای ضریب موفقیت بالایی هستند، اما احتمال بروز دوباره مشکل فیبریلاسیون در قلب بیمار وجود دارد. برخی افراد ممکن است به روش درمانی تخریب کاتتر یا دیگر روش های درمانی مربوط به این بیماری در صورت بروز مجدد آن نیاز داشته باشند.

از آن جایی که روش جراحی مارپیچ نیاز به جراحی قلب باز در بیماران دارد، معمولا از آن برای آن دسته از بیمارانی استفاده می شود که نسبت به دیگر روش های درمانی اولیه و ساده تر واکنش مثبتی نداشته اند و مشکل آن ها حل نشده است. همچنین گاهی اوقات امکان انجام این کار همزمان با عمل جراحی قلب باز دیگری به عنوان مثال برای عمل بای پاس شریان های قلبی عروقی و یا تعمیر دریچه های قلبی انجام شود.

  • تخریب کانال ارتباطی آرتریونتکیولر یا همان AV

اگر استفاده از دارو های مختلف و یا دیگر روش های تخریب کاتتری کارایی نداشت و وضعیت بهبود پیدا نکرد، و یا اگر عوارض جانبی مختلفی را تجربه می کنید و یا یک گزینه مناسب و خوب برای دیگر روش های درمانی از قبیل عمل قلب باز نیستید، یک گزینه پیش روی دیگر برای شما روش تخریب کانال ارتباطی بین دهلیز های بالایی قلب با بطن های چپ و راست است که به آن AV می گویند. در این روش از انرژی امواج رادیویی استفاده می شود تا کانال ارتباطی بین دهلیز قلب با اتاقک های پایین آن (بطن های چپ و راست) به کمک یک کاتتر نابود شود. این بخش در واقع این کانال یک بافت کوچک در ناحیه مرکزی قلب است.

این روش درمانی دیگر اجازه نمی دهد دهلیز قلب ضربان های الکتریکی را به سمت بطن های پایینی ارسال کند. با این حال فیبریلاسیون در بخش دهلیز کماکان ادامه خواهد داشت. سپس یک ضربان ساز در قلب قرار خواهد گرفت تا ضربان و ریتم بطن های قلب را کنترل کرده و حفظ کند. پس از عملیات تخریب کانال ارتباطی AV، باید به مصرف دارو های رقیق کننده خون ادامه دهید تا ریسک بروز سکته کاهش یابد چرا که ریتم قبلی شما هنوز هم در حالت فیبریلاسیون دهلیزی قرار دارد.

جلوگیری از ایجاد لخته های خونی

بسیاری از کسانی که با مشکل قلبی فیبریلاسیون دهلیزی دست و پنجه نرم می کنند و یا آن هایی که تحت یکی از درمان های موجود برای این مشکل قلبی قرار دارند در معرض خط شکل گیری لخته های خونی هستند که در نهایت منجر به بروز سکته می شود. در صورتی که علاوه بر مشکل فیبریلاسیون دهلیز، مشکلات قلبی دیگری نیز حاضر باشند، ریسک بروز سکته حتی بالاتر نیز خواهد بود.

دارو های ضد انعقاد خون

پزشک معالج شما در این شرایط ممکن است دارو های رقیق کننده خون نظیر داروهای ضد انعقاد (آنتی کاکولنت ها) را تجویز کند. از جمله این دارو ها می توان به موارد زیر اشاره داشت:

  • وارافین (کومادین، جانتووین)

ممکن است داروی وارافین برای جلوگیری از شکل گیری لخته های خون توسط پزشک معالج تجویز شود. اگر این دارو به شما تجویز شد، حتما دستورالعمل پیشنهادی پزشک معالج خود را دقیق دنبال کنید. وارافین یک داروی بسیار قوی است که می تواند منجر به خون ریزی های خطرناک در بدن شود. حتما باید آزمایش های خونی را به صورت مرتب انجام دهید تا تاثیرات داروی وارافین با دقت ارزیابی و بررسی شوند.

  • دارو های جدید ضد انعقاد خون (anticoagulants)

خوشبختانه چندین داروی جدید در حوزه رقیق کردن خون در دسترس هستند. این دارو ها به نسبت وارافین شدت و قدرت کمتری دارند و نیازی به بررسی دقیق تاثیرات آن ها در بدن نیست. علاوه بر این باید بگوییم که این دارو ها برای افرادی که در دریچه های قلبی خود مشکل دارند گزینه مناسبی نیستند. بسیار مهم است که این دارو ها را دقیقا همانطور که خواسته می شود مصرف کنید.

  • دابیگاتران (پراداکسا)

پراداکسا یک داروی مخصوص ضد انعقاد خون است که به اندازه داروی وارافین در جلوگیری از لخته های خونی خطرناکی که منجر به بروز سرطان می شوند تاثیرگذار است و در صورت مصرف آن نیازی به انجام تست های خونی مرتب و منظم برای اطمینان از عدم بروز مشکلات داخلی نیست.

بهترین داروها برای ضد انعقاد خون
داروهای ضد انعقاد خون

در صورتی که با مشکل فنی و غیر طبیعی در دریچه های قلبی خود دست و پنجه نرم می کنید نباید از داروی دابیگاتران استفاده کنید چرا که ریسک بروز سکته یا حمله قلبی در این شرایط بالاتر خواهد رفت. در زمینه مصرف یا عدم مصرف دابیگاتران حتما با پزشک متخصص خود مشورت کنید تا در صورت تایید وی این دارو را به عنوان جایگزینی برای وارافین مورد استفاده قرار دهید.

  • ریواروکسابان (زارلتو)

زارلتو نیز یک داروی ضد انعقاد خون دیگر است که همچون وارافین در جلوگیری از بروز سکته در بیماران تاثیرگذار است. این دارو را باید روزانه فقط یک بار مصرف کنید. همچون هر داروی دیگری در خانواده ضد انعقاد خون، حتما دستورالعمل پزشک خود جهت استفاده از این دارو را نیز با دقت پیگیری کنید و میزان صحیح را مورد استفاده قرار دهید و بدون مشورت با دکتر خود مصرف این دارو را به صورت خودسرانه قطع نکنید.

آپیکابان (الیکیوییز) یک داروی ضد انعقاد خون پیشنهادی دیگر در این شرایط است که تاثیرگذاری مشابه با وارافین را در جلوگیری از بروز سکته ها دارد.

بستن دهلیز سمت چپ قلب

در شرایطی که فرد با مشکل فیبریلاسیون دهلیزی مواجه است، ممکن است پزشک معالج روش درمانی دیگری را در نظر بگیرید که به آن روش بستن دهلیز سمت چپ قلب (Left atrial appendage closure) می گویند.

چگونگی بسته شدن دهلیز سمت چپ قلب
بستن دهلیز سمت چپ قلب

در این روش درمان فیبریلاسیون دهلیزی پزشکان متخصص یک کاتتر را از طریق یکی از رگ های درون پا وارد بدن بیمار می کنند و آن را به سمت دهلیز بالایی و سمت راست قلب (right atrium) هدایت خواهند کرد. سپس پزشکان در دیوار موجود بین دو دهلیز بالایی قلب بیمار یک سوراخ ایجاد می کنند که معمولا بسیار کوچک است و از طریق همین سوراخ کاتتر را به سمت دیوار سمت چپ (left atrium) راهنمایی می کنند. یک دستگاه با نام بسته کننده دهلیز سمت چپ قلبی از طریق کاتتر وارد بدن و همین سوراخ بین دهلیزی می شود تا یک کیسه کوچک با نام اپیندج (appendage) را در دهلیز سمت چپ ببندد.

بهترین کاندیدای عمل بستن دهلیز سمت چپ

این کار می تواند ریسک ایجاد لخته های خونی را در دسته خاصی از بیماران که مشکل فیبریلاسیون دهلیزی دارند را کاهش دهد. چرا که در اکثر مواقع لخته های خونی در این دسته از افراد در دهلیز سمت چپ ایجاد می شود. از جمله کسانی که کاندیدای خوبی برای انجام این روش درمانی هستند می توان به آن هایی که مشکلی در دریچه های قلبی خود ندارند، آن هایی که ریسک ایجاد لخته خونی یا خون ریزی در آن ها زیاد است و همچنین آن هایی که نمی توانند از دارو های ضد انعقاد خون استفاده کنند یا مصرف این دارو ها برایشان کارساز نبوده است اشاره کرد. پزشک متخصص ابتدا شرایط شما را با دقت بررسی می کند و مناسب بودن یا نبودن این روش درمانی برایتان را مشخص خواهد کرد.

بسیاری از افراد فاز های مختلف و کوتاهی از مشکل فیبریلاسیون دهلیزی را در بدن خود تجربه می کنند بدون این که حتی متوجه آن شوند، بنابراین حتی پس از این که ریتم نرمال و طبیعی به قلب شما بازگشت باز هم تا پایان عمر باید از دارو های ضد انعقاد خون استفاده کنید تا خطری شما را تهدید نکند.

دکتر آرزو خسروی متخصص قلب و عروق و فوق تخصص اکوکاردیوگرافی

برای پرسش از دکتر بر روی مشاوره پزشکی کلیک کنید

برای دریافت نوبت با شماره۰۲۱۲۲۸۹۴۰۸۶ در تماس باشید

0

سیستم پرسش و پاسخ

ثبت سوال جدید

پاسخ های ارایه شده اعم از تشخیصی و درمانی توصیه های کلی بوده شما را از مراجعه به پزشک معالجتان بی نیاز نمی کنند.  

پیگیری سوال قبل

برای پیگیری پاسخ سوال خودتون و نمایش آن کد رهگیری خود را در این قسمت وارد کنید.
تصاویر پیوست امکان انتخاب تا ۵ تصویر وجود دارد. جهت انتخاب چندگانه کلید Ctrl را نگه دارید.
© همیارسیستم
  • تصویر کاربر Hamidreza جمعه ۳ اسفند ۹۷( 8 ماه پیش) مشاهده پرسش
    با سلام خدمت شما
    بعد از اکو ۷۲ ساعت متوجه اریتمی شدند جناب دکتر البته فرمودن قلب سالمه بعداز سی تی انژیو‌فرمودن رگها هم باز هستند
    مشکل قلبی نداری تعدا د هم سه تا در ۷۲؟ساعت بود
    من ترسم از شروع ورزش هست چون وقتی اریتمی میشم وحشتناک حس میکنمشون
    ایا بدنسازی خطرناک هستش
    در ضمن دکتر هیچ قرصی به من ندادن
    1. تصویر کاربر دکتر آرزو خسروی جمعه ۳ اسفند ۹۷( 8 ماه پیش)


      سلام قبل از شروع ورزش يك تست ورزش بدين ببينيم ايا اين اريتمي با ورزش تكرار ميشه يا نه و سطح ورزش هم تعيين بشه
      بدن سازي با وزنه سنگين به صلاح قلب نيست. البته اكو ٧٢ ساعته نداريم احتمالا هولتر بوده . اگه اكو نشدين انجام بدين

درحال دریافت اطلاعات
پرسش از دکتر